Η Σοβιετική Ένωση είχε δημοσιοποιήσει το γεγονός ότι το τμήμα μικροβιακού πολέμου της Ιαπωνίας στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, η Μονάδα 731, είχε χρησιμοποιήσει αιχμαλώτους πολέμου των ΗΠΑ ως πειραματόζωα. Αλλά οι ΗΠΑ απέκρυψαν την ιστορία υπέρ μιας συμφωνίας με τους εγκληματίες του βιολογικού πολέμου της Ιαπωνίας.
Από όλες τις αντιδράσεις της Δύσης στους τωρινούς ισχυρισμούς του Κρεμλίνου για ένα αμερικανικό πρόγραμμα βιολογικού πολέμου που στοχεύει στη Ρωσία, καμία δεν έχει φτάσει στο επίπεδο της υστερικής γελοιοποίησης όπως η σαρκαστική και απορριπτική κριτική του ισχυρισμού της Ρωσίας ότι οι ΗΠΑ αναπτύσσουν ένα βιολογικό όπλο που στοχεύει ειδικά στους εθνοτικούς ρώσους.
Ένα ρεπορτάζ της 22ας Μαρτίου 2022 στο Duma TV ανέφερε τον αναπληρωτή πρόεδρο της Επιτροπής Υγείας της Κρατικής Δούμας Sergey Leonov, ο οποίος κατηγόρησε τη Δύση ότι χρηματοδοτεί “την πιο τρομερή και άθλια έρευνα… τη δημιουργία γενετικά επιλεκτικών στελεχών ιών που μολύνουν αυτόν ή εκείνον τον λαό, αυτή ή εκείνη την εθνοτική ομάδα”. Ο Leonov αναφέρθηκε στην έρευνα που διεξάγεται εναντίον των σλάβων γενικά, όχι μόνο των ρώσων.
Αλλά μια υποτιθέμενη απειλή εθνοτικού βιολογικού όπλου τέθηκε από τη Ρωσία πολύ πριν ακόμη και από τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας, τουλάχιστον από τον Μάιο του 2007, όταν ο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ρωσίας (FSB) Nikolai Patrushev, είπε στον Πούτιν ότι βιολογικά δείγματα από κλινικές δοκιμές που στάλθηκαν σε ιατρικά κέντρα στη Δύση χρησιμοποιούνταν σε ένα “πρόγραμμα για την ανάπτυξη γενετικών βιολογικών όπλων κατά του ρωσικού πληθυσμού”.
Σύμφωνα με τον αμερικανό μελετητή του Ψυχρού Πολέμου (ή προπαγανδιστή, αν προτιμάτε) Milton Leitenberg, η FSB ξεχώρισε έναν αριθμό “ιατρικών κέντρων” που κατηγορήθηκαν για τέτοιου είδους έρευνες, μεταξύ των οποίων η Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ, η American International Health Alliance, το Τμήμα Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, το Ινστιτούτο Karolinska στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, η σουηδική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης και το Ινστιτούτο Γονιδιώματος της Ινδίας.
Ο Leitenberg συγκέντρωσε δεκάδες σελίδες υποτιθέμενων αποδείξεων για ρωσική “παραπληροφόρηση” σχετικά με τη δυτική έρευνα για βιολογικό πόλεμο. Για τον Leitenberg, βασικό στέλεχος της άρνησης της χρήσης βιολογικών όπλων από τις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας, οι “ψευδείς ισχυρισμοί της Ρωσίας [εναντίον της Δύσης] μπορεί να χρησιμεύουν ως κάλυψη για ένα ρωσικό επιθετικό πρόγραμμα βιολογικών όπλων, το οποίο δεν καταργήθηκε ποτέ και για το οποίο δεν λογοδοτεί”. Ακόμα κι έτσι όμως, ο Leitenberg παραδέχεται: “Δεν υπάρχουν άμεσα διαθέσιμα στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτόν τον φόβο…”
Το ρωσικό άρθρο του Μαΐου του 2007 που αναφέρθηκε παραπάνω περιέγραφε αυτό που αποκαλούσε “πολύ φανταστικές λεπτομέρειες για την ανάπτυξη ενός ‘βιολογικού όπλου’ που υποτίθεται ότι είναι ‘εθνοτικά προσανατολισμένο’ – δηλαδή ικανό να βλάψει την υγεία των μελών του ρωσικού λαού, συμπεριλαμβανομένης της στειρότητας και του θανάτου”. Ως αποτέλεσμα αυτών των φόβων, η Ρωσία απαγόρευσε την αποστολή βιολογικών δειγμάτων εκτός της χώρας το 2007, μια πολιτική που επικρίθηκε πολύ.
Γενετική μηχανική βιολογικών όπλων;
“Πολεμική προπαγάνδα”, υποστήριξε ο Douglas Selvage στο Wilson Center. Ο Selvage μιλούσε για τους ρωσικούς ισχυρισμούς το 2022, που επαναλήφθηκαν από υποτιθέμενα twitter bots και troll factories, “ότι οι ΗΠΑ, η Ουκρανία ή και οι δύο χώρες αναπτύσσουν βιολογικά όπλα σε μυστικά εργαστήρια στο ουκρανικό έδαφος για να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον ρώσων ή ρωσόφωνων ουκρανών”.
“Άλλη μια αφήγηση παραπληροφόρησης”, τόνισε ο Roman Osadchuk του φιλο-νατοϊκού Ατλαντικού Συμβουλίου σχετικά με τις ρωσικές κατηγορίες. Ένα άρθρο στο The Intercept επικαλέστηκε τον ρώσο βιολόγο Eugene Lewitin, ο οποίος υποβάθμισε τις ρωσικές κατηγορίες περί εθνικού όπλου μικροβίων ως “απολύτως αστήρικτη ιδέα”. Η “ύπαρξη ειδικού ‘DNA των σλάβων’, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να στοχεύσει τους εθνοτικούς ρώσους με ένα βιολογικό όπλο… είναι ανοησία που απηχεί τη γερμανική ναζιστική προπαγάνδα”.
Ωστόσο, η γενετική μηχανική των βιολογικών όπλων και ο κίνδυνος στόχευσης συγκεκριμένων εθνοτικών-εθνικών ομάδων είναι κάτι για το οποίο ορισμένοι υπεύθυνοι επιστήμονες ανησυχούν εδώ και δεκαετίες. Μόλις το 2019, το Centre for the Study of Existential Riskτου Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ προειδοποίησε: “ένα βιολογικό όπλο θα μπορούσε να κατασκευαστεί για να στοχεύσει μια συγκεκριμένη εθνοτική ομάδα με βάση το γονιδιωματικό της προφίλ”.
Αν και υπάρχουν σοβαροί επιστημονικοί λόγοι να πιστεύουμε ότι ένα τέτοιο εθνικό ή εθνικό βιολογικό όπλο θα ήταν δύσκολο να δημιουργηθεί, σύμφωνα με ένα άρθρο του Michael J. Ainscough του 2004, το οποίο αναδημοσιεύτηκε το 2019 από το Κέντρο Αντιμετώπισης της Διάδοσης Όπλων Μαζικής Καταστροφής της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ (Next Generation Bioweapons: Genetic Engineering and BW), “η βιολογική εθνοκάθαρση είναι μια θεωρητική πιθανότητα”.
Η σχετική παράγραφος στο δοκίμιο του Ainscough έχει ως εξής:
Υπήρξαν αναφορές για βιολογικούς παράγοντες που στόχευαν συγκεκριμένες εθνοτικές ομάδες. Αν και η “βιολογική εθνοκάθαρση” είναι μια θεωρητική πιθανότητα, οι περισσότεροι ειδικοί είναι επιφυλακτικοί ως προς αυτό το ενδεχόμενο. Η ανάλυση της αλληλουχίας του ανθρώπινου γονιδιώματος μέχρι σήμερα δεν έχει αποκαλύψει πολυμορφισμούς που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον απόλυτο καθορισμό φυλετικών ομάδων. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η γενετική ποικιλομορφία στους ανθρώπινους πληθυσμούς είναι χαμηλή σε σχέση με άλλα είδη και ότι η μεγαλύτερη ποικιλομορφία υπάρχει εντός και όχι μεταξύ εθνοτικών ομάδων.
Σε μια πρόσφατη αδημοσίευτη έρευνα εικάζεται ότι οι νέες τεχνολογίες γονιδιακής κοπτοραπτικής, όπως το CRISPR, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία βιολογικών παραγόντων με ειδικότητες στόχευσης αρκετά ακριβείς ώστε να θεωρούνται “εθνοτικοί” ως προς τον στόχο. Ο ίδιος συγγραφέας αναρωτήθηκε, ωστόσο, αν για ξεκάθαρα βιολογικούς λόγους, ένα τέτοιο όπλο “μπορεί να είναι μια αξεπέραστη πρόκληση”.
Το θέμα αυτού του άρθρου δεν είναι αν ένα τέτοιο όπλο είναι εφικτό, έχει δημιουργηθεί ή θα μπορούσε να δημιουργηθεί. Το θέμα είναι ότι η ιδέα δεν είναι παράξενη και ότι η απόρριψή της ως απλής ρωσικής προπαγάνδας θάβει τον σημαντικό ρόλο που είχε η έρευνα για ένα τέτοιο βιολογικό όπλο εθνοκάθαρσης στο πρόγραμμα βιολογικού πολέμου των ΗΠΑ. Ήταν τόσο σημαντικός που τα στοιχεία για μια τέτοια έρευνα στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο από τον αυτοκρατορικό στρατό της Ιαπωνίας αποκρύφτηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ώστε να μπορέσουν να ενσωματώσουν τα μυστικά δεδομένα από την έρευνα αυτή στο δικό τους πρόγραμμα βιολογικού πολέμου. Ενώ δεν είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ τότε ενδιαφέρονταν για μια “εθνική” μικροβιακή βόμβα, οι ιάπωνες εταίροι τους σίγουρα ενδιαφέρονταν.
Η Μονάδα 731 στο Mukden
Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, οι ΗΠΑ έλαβαν πολλά ερευνητικά δεδομένα από πειράματα της ιαπωνικής υπηρεσίας έρευνας και επιχειρήσεων βιολογικών όπλων, την Μονάδα 731, σχετικά με πειράματα που έγιναν σε αιχμαλώτους πολλών εθνικοτήτων, συμπεριλαμβανομένων αμερικανών αιχμαλώτων που κρατούνταν στο μεγάλο στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου Mukden. Ο πλέον υπεύθυνος για την οργάνωση και τη λειτουργία του ιαπωνικού προγράμματος βιολογικού πολέμου ήταν ο ταγματάρχης Shiro Ishii. (Μπορείτε να έχετε πρόσβαση στο διαδίκτυο σε ένα αντίγραφο της ανάκρισης του Ishii από τις ΗΠΑ τον Ιούνιο του 1947. Ο Ishii ήταν μόνο εν μέρει ειλικρινής σχετικά με την έκταση του πλήρους προγράμματος και των επιχειρήσεων βιολογικού πολέμου της Ιαπωνίας).
Οι πληροφορίες της Ιαπωνίας σχετικά με τα βιολογικά όπλα κατά προσωπικού προέρχονταν από εγκληματικά, ανήθικα πειράματα σε ανθρώπους, πολλοί από τους οποίους τεμαχίστηκαν ενώ ήταν ακόμα ζωντανοί. Οι πληροφορίες από όλα αυτά κρατήθηκαν μυστικές μέσα στα αμερικανικά “κανάλια πληροφοριών”, και οι ιάπωνες επιστήμονες και στρατιωτικοί γιατροί που συμμετείχαν, συμπεριλαμβανομένου του Ishii, έλαβαν όλοι ασυλία για εγκλήματα πολέμου. Αυτό συνέβη παρά το γεγονός ότι οι επιχειρησιακές δοκιμές των μικροβιακών όπλων ήταν γνωστό ότι είχαν σκοτώσει εκατοντάδες χιλιάδες κινέζους πολίτες.
Τον Δεκέμβριο του 1949, αφού η πολυεθνική δίκη των εγκληματιών πολέμου της Ιαπωνίας, με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες, αρνήθηκε να ασκήσει δίωξη στους εγκληματίες πολέμου για τα βιολογικά όπλα, η Σοβιετική Ένωση διεξήγαγε τη δική της δίκη των αιχμαλώτων της Μονάδας 731 και της στρατιάς Kwangtung που συνδέονταν με εγκλήματα πολέμου για τα βιολογικά όπλα. Κατά τη διάρκεια της δίκης, που πραγματοποιήθηκε στο Χαμπαρόφσκ της Ρωσίας, η κατάθεση του ταγματάρχη Tomio Karasawa, επικεφαλής του τμήματος βιολογικής παραγωγής της Μονάδας 731, επιβεβαίωσε ότι το τμήμα του είχε μελετήσει “την ανοσία των Αγγλοσαξόνων στις μολυσματικές ασθένειες”.
Από τα πρακτικά της δίκης:
Karasawa: Απ’ όσο μπορώ να θυμηθώ, αυτό έγινε στις αρχές του 1943. Ήμουν στο νοσοκομείο εκείνη την εποχή στο Mukden, και ο Minata, ένας από τους ερευνητές του αποσπάσματος, ήρθε να με δει. Μου μίλησε για τη δουλειά του και μου είπε ότι είχε έρθει στο Mukden για να μελετήσει την ανοσία μεταξύ των αμερικανών αιχμαλώτων του πολέμου.
Ο Minata στάλθηκε ειδικά από το Απόσπασμα 731 σε στρατόπεδα όπου κρατούνταν συμμαχικοί αιχμάλωτοι πολέμου, προκειμένου να μελετήσει την ανοσία των αγγλοσαξόνων στις μολυσματικές ασθένειες.Ερώτηση: Και για το σκοπό αυτό έγιναν εξετάσεις αίματος αιχμαλώτων του αμερικανικού πολέμου;
Απάντηση: Αυτό είναι αλήθεια.
Η επί μακρόν θαμμένη αλήθεια για τα ιαπωνικά πειράματα βιολογικών όπλων σε αμερικανούς αιχμαλώτους πολέμου άρχισε να διαρρέει τις δεκαετίες του 1980 και 1990, με την παρότρυνση των ίδιων των γερασμένων αιχμαλώτων πολέμου και ορισμένων βουλευτών. Ένα άρθρο των Los Angeles Times τον Μάρτιο του 1995, “Truth Emerging on Ailing POWs, Japan Germ Unit”, περιέγραφε πώς οι ΗΠΑ είχαν ειδοποιηθεί από τους σοβιετικούς για στοιχεία από τις ανακρίσεις αιχμαλώτων μελών της Μονάδας 731 που είχαν συλληφθεί στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου:
Ένα αποχαρακτηρισμένο πλέον υπόμνημα, με ημερομηνία Μάρτιος 1948, προειδοποιούσε: Μια ανεξάρτητη έρευνα που διεξήγαγαν οι σοβιετικοί στην περιοχή του Mukden μπορεί να έχει αποκαλύψει στοιχεία ότι αμερικανοί αιχμάλωτοι πολέμου χρησιμοποιηθήκαν ως πειραματόζωα σε πειράματα σχετιζόμενα με βιολογικό πόλεμο και έχασαν την ζωή τους εξαιτίας αυτών των πειραμάτων.
“Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα”, σημείωνε το ανυπόγραφο έγγραφο, “ότι οι σοβιετικοί εισαγγελείς … θα παρουσιάσουν στοιχεία για πειράματα που διεξήγαγε σε ανθρώπους η ομάδα βιολογικού πολέμου του Ishii, τα οποία πειράματα δεν διαφέρουν πολύ από εκείνα για τα οποία η κυβέρνηση αυτή διώκει τώρα γερμανούς επιστήμονες και γιατρούς στη Νυρεμβέργη”.
Τα αποδεικτικά στοιχεία για τον βιολογικό πόλεμο χρησιμοποιήθηκαν στις δίκες των εγκληματιών πολέμου της Ιαπωνίας στο Τόκιο μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Πενήντα χρόνια αργότερα, οι αποκαλύψεις που αναφέρονται στο άρθρο των Times και στις ακροάσεις στο Κογκρέσο δεν οδήγησαν ποτέ πουθενά. Οι αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης συνεχίζουν – πιστεύω μέχρι σήμερα – να αρνούνται ότι οι αιχμάλωτοι πολέμου των ΗΠΑ ήταν θύματα του Ishii και της ομάδας του. Σίγουρα, αυτό συνέβαινε όταν τα Εθνικά Αρχεία δημοσίευσαν το 2006 το διαδικτυακό βιβλίο “Researching Japanese War Crimes”. Οι ιστορικοί των εθνικών αρχείων διαβεβαίωναν τους αναγνώστες τους ότι περισσότερα από εξήντα χρόνια από το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου, “το ερώτημα αν οι συμμαχικοί αιχμάλωτοι πολέμου στο στρατόπεδο Hoten, στο Mukden της Μαντζουρίας, ήταν πειραματόζωα παραμένει άλυτο”.
Ακόμα κι έτσι, τα ντοκουμέντα δείχνουν ότι οι αμερικανοί δεν ήταν η μόνη ομάδα που ο ιαπωνικός στρατός ερευνούσε για πιθανή εθνοτική ευαισθησία σε βιολογικές ασθένειες, οι οποίες στη συνέχεια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως όπλα. Σύμφωνα με τα πρακτικά της δίκης του Χαμπαρόφσκ (που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο), ένας ερευνητής της Μονάδας 731 ονόματι Uchimi στάλθηκε στην Εσωτερική Μογγολία το 1943, “όπου μελέτησε το αίμα των μογγόλων, επίσης σε σχέση με το ζήτημα της ανοσίας”.
Ο ταγματάρχης Karasawa ανέπτυξε την μαρτυρία του στο Χαμπαρόφσκ σε μια ένορκη κατάθεση που παραδόθηκε στο Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο για την Άπω Ανατολή (IMTFE), αν και δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας στο δικαστήριο. Η ένορκη κατάθεση δεν βρίσκεται στο διαδίκτυο, αλλά η ιστορικός Linda Goetz Holmes αναπαρήγαγε μέρος του κειμένου στο βιβλίο της “Guests of the Emperor: The Secret History of Japan’s Mukden POW Camp” (Naval Institute Press, 2010):
“Μια έρευνα διεξήχθη στη μονάδα για να αποφασιστεί η αντίδραση ενός εμβολιασμού με ανοσοποιητικό ορό ανάλογα με τις φυλές. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, ο Minato, ένας τεχνικός εμπειρογνώμονας, εξέτασε το αίμα αμερικανών αιχμαλώτων πολέμου που βρίσκονταν στο Mukden περίπου το καλοκαίρι του 1943… Σχετικά με αυτό ο Minato μου είπε ότι ως αποτέλεσμα των αιματολογικών εξετάσεων, οι οποίες ξεκίνησαν ταυτόχρονα με την πειραματική έρευνα για την ενίσχυση της δύναμης των βακτηρίων, δεν είχε βρεθεί καμία διάκριση στην ανοσία του ορού μεταξύ των φυλών”.
Όπως το έθεσε ο Holmes, το ερευνητικό πρόγραμμα βιοπολέμου της Ιαπωνίας ήθελε “να διαπιστώσει αν οι καυκάσιοι αμερικανοί αντιδρούσαν στις βακτηριακές λοιμώξεις με τον ίδιο τρόπο όπως οι ασιάτες”.
Μυστηριώδεις ενέσεις
Οι εξετάσεις αίματος δεν ήταν τα μόνα πειράματα που διεξήγαγαν οι Ιάπωνες στο στρατόπεδο αιχμαλώτων Mukden. Πολλά χρόνια αργότερα, αμερικανοί κρατούμενοι περιέγραψαν ότι τους έκαναν μυστηριώδεις ενέσεις, μετά από τις οποίες πολλοί πέθαναν. Κάποιοι θυμήθηκαν ότι ξυπνούσαν για να δουν ιάπωνες ερευνητές να κουνάνε φτερά κάτω από τη μύτη τους.
Τα φτερά ήταν ένα αγαπημένο μέσο για τη διάδοση οργανισμών ή σπορίων ασθενειών. Μια συνοπτική έκθεση της 30ής Σεπτεμβρίου 1944 σχετικά με τον ιαπωνικό βακτηριολογικό πόλεμο, που εστάλη από την Κοινή Υπηρεσία Συλλογής Πληροφοριών των ΗΠΑ στο Στρατιωτικό Επιτελείο Πληροφοριών του Υπουργείου Πολέμου, ανέφερε ότι “οι Ιάπωνες έριχναν φτερά από αεροπλάνα και ότι υπήρχε αυξημένος φόβος για επίθεση με βιολογικά όπλα”. Μέχρι την εποχή του πολέμου της Κορέας, οι ΗΠΑ είχαν αναπτύξει τη δική τους βιολογική βόμβα με φτερά.
Ένας κρατούμενος στο Mukden, ο λοχίας Herman Castillo, θυμάται ότι κρατούνταν σε ένα κλουβί διαστάσεων 150 επί 75 εκατοστά, με ύψος 30 εκατοστά. Σύμφωνα με τον Holmes, ο Castillo είπε στους ιάπωνες ερευνητές του τηλεοπτικού δικτύου Nippon TV το 1995 ότι το ιαπωνικό ιατρικό προσωπικό ψέκασε κάτι στο στόμα του, μετακίνησε ένα φτερό πουλιού μπροστά από τη μύτη του, έκανε ένεση σκόνης στο στόμα του και εισήγαγε μια γυάλινη ράβδο στον πρωκτό του. Για δύο εβδομάδες κρατήθηκε στο κλουβί χωρίς καμία έξοδο και υπέφερε από πυρετό, ρίγη, εμετό και δυσεντερία.
Για δεκαετίες οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνούνταν ότι οι ιάπωνες είχαν κάνει πειράματα σε αμερικανούς αιχμαλώτους πολέμου. Οι ακροάσεις για το θέμα αυτό το 1986 ενώπιον υποεπιτροπής της βουλής των αντιπροσώπων των ΗΠΑ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κατηγορία δεν είχε επαρκή στοιχεία. Αλλά επρόκειτο για συγκάλυψη.
Το βιβλίο της Linda Goetz Holmes “Guests of the Emperor” διευθετεί οριστικά τη διαμάχη σχετικά με τα πειράματα σε αμερικανούς αιχμαλώτους πολέμου, ωστόσο δεν έλαβε σχεδόν καμία αναφορά στον παγκόσμιο τύπο. Κατά ειρωνικό τρόπο, δεν εκδόθηκε από κάποιο αριστερό ή συνωμοσιολογικό μέσο, αλλά από τον εκδοτικό βραχίονα βιβλίων του Ναυτικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ.
Με αναφορές σε μαρτυρίες κρατουμένων, ημερολόγια από το στρατόπεδο Mukden, έγγραφα της Μονάδας 731, τα πρακτικά της δίκης από τη δίκη του IMTFE στο Χαμπαρόφσκ και στο Τόκιο, καθώς και στοιχεία από τα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ, η Holmes θεώρησε ότι η εργασία της έδωσε “κάποιες οριστικές απαντήσεις, επιτέλους, στη διαμάχη και τη σύγχυση που περιβάλλουν το ερώτημα αν κάποιοι κρατούμενοι στο Mukden έγιναν πειραματόζωα από ιάπωνες γιατρούς που επισκέφθηκαν το στρατόπεδο σε αρκετές περιπτώσεις”.
Είναι σίγουρα περίεργο ότι οι ρώσοι δεν φαίνεται να αναφέρουν ποτέ το γεγονός ότι προσπάθησαν να προειδοποιήσουν τους αμερικανούς για το πώς οι αιχμάλωτοί τους σκοτώθηκαν σε πειράματα βιολογικού πολέμου από τους ιάπωνες, ούτε αναφέρουν ποτέ τη δίκη του Χαμπαρόφσκ. Ίσως είναι επιφυλακτικοί να πουν οτιδήποτε που θα εξυμνούσε το σοβιετικό καθεστώς το οποίο οι μέντορες και οι χορηγοί του Πούτιν βοήθησαν να ανατραπεί. Ή ίσως δεν θέλουν να αγγίξουν κανένα θέμα που θα μπορούσε να εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πρόγραμμα των ίδιων των σοβιετικών για τα βιολογικά όπλα ή οποιαδήποτε μεταγενέστερη πιθανή ρωσική έρευνα.
Επικριτές έχουν κατηγορήσει τη Ρωσία για ανεύθυνες κατηγορίες σχετικά με τις βιο-πολεμικές ρίζες του AIDS και του Covid-19. Δεν έχω αξιολογήσει τις κατηγορίες που οι Ρώσοι μπορεί να έχουν γράψει ή να μην έχουν γράψει για το SARS ή το Covid, οπότε δεν θα τις σχολιάσω εδώ. Έχω μάθει ότι αυτά που δημοσιεύονται είναι πολύ συχνά τόσο προκατειλημμένα ή κακοχαρακτηρισμένα που, ειδικά όταν πρόκειται για ισχυρισμούς σχετικά με τους “εχθρούς” των Ηνωμένων Πολιτειών, πρέπει να τα αξιολογώ με εξαιρετική προσοχή.
Σε κάθε περίπτωση, έθεσα τα θέματα σε αυτό το άρθρο για να δείξω πως ό,τι και αν λένε ή δεν λένε οι ρώσοι, η κυβέρνηση των ΗΠΑ και ο καθεστωτικός Τύπος είναι οι ίδιοι ένοχοι για τη συγκάλυψη, ή στην καλύτερη περίπτωση για την ελαχιστοποίηση, των εγκλημάτων του προγράμματος βιολογικού πολέμου των ίδιων των ΗΠΑ και ενός επεισοδίου στην ιστορία – της συμμαχίας τους με τη Μονάδα 731 – για το οποίο πολλοί άνθρωποι σήμερα γνωρίζουν ελάχιστα, αν γνωρίζουν τίποτα. Είναι τουλάχιστον ειρωνικό, δεδομένης της γελοιοποίησης από τις ΗΠΑ των ισχυρισμών της Ρωσίας για μια εθνοτική βόμβα, να αναλογιστεί κανείς ότι μέρος της έρευνας της Ιαπωνίας αφορούσε την κατασκευή “εθνοτικών” ή φυλετικών βιολογικών όπλων και ότι η έρευνα αυτή έγινε σε αιχμάλωτους αμερικανούς κρατούμενους. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ εξακολουθεί ουσιαστικά να αρνείται ότι αυτό συνέβη μπορεί να είναι πολιτικό ζήτημα λόγω της συμμαχίας με την Ιαπωνία, αλλά από ιστορική και ηθική άποψη, η άρνηση ισοδυναμεί με ιστοριογραφική κακοτεχνία, καθώς επίσης και με αισχρή προδοσία των ίδιων των βετεράνων του πολέμου.
Όσον αφορά τους προπαγανδιστικούς στόχους των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση των ρωσικών κατηγοριών για όπλα βιολογικού πολέμου, είναι σημαντικό να αναλογιστούμε το γεγονός ότι τουλάχιστον ορισμένες από αυτές τις κατηγορίες δεν είναι καθόλου ανοησίες. Το φάντασμα ενός βιο-όπλου εθνοτικής, φυλετικής ή εθνικής στόχευσης, αν και πιθανώς κάπως απομακρυσμένο, δεν είναι εκτός της σφαίρας του πιθανού, και ορισμένοι δυτικοί επιστήμονες έχουν σημάνει συναγερμό για την πιθανότητα αυτή. Δεδομένου ότι μεγάλο μέρος της έρευνας για τα βιολογικά όπλα είναι απόρρητο, δεν μπορούμε πραγματικά να πούμε τι έχει γίνει ή δεν έχει γίνει σε σχέση με αυτό το συγκεκριμένο είδος βιολογικού όπλου.
Η αλήθεια, όπως λέγεται συνήθως, είναι η πρώτη απώλεια του πολέμου. Αυτό φαίνεται να ισχύει τόσο στην περίπτωση των κατηγοριών βιολογικών όπλων όσο και σε οτιδήποτε άλλο.
Τίτλος πρωτότυπου: Devil’s Bargain: U.S. Covered-up Japan’s Ethnic-Racial Bioweapons Experiments on U.S. POWs Συγγραφέας: Jeffrey S. Kaye, 12 Δεκεμβρίου 2024
Πηγή: kayej.substack.com/p/devils-bargain-us-covered-up-japans
Μετάφραση: Harry Tuttle