Στις αρχές του περασμένου Γενάρη η αμερικανική πολιτεία του Utah έβαλε σε πράξη την εφαρμογή ενός ομοσπονδιακού νόμου που ψηφίστηκε την άνοιξη του 2025 επαναπροσδιορίζοντας το ποιοι έχουν αρμοδιότητα να υπογράφουν φαρμακευτικές αγωγές. Με μόλις 21 – 22 λέξεις οι νομοθέτες έκριναν ότι στους επαγγελματίες που διαθέτουν άδεια απ’ το νόμο για την χορήγηση φαρμάκων περιλαμβάνονται πλέον η τεχνητή νοημοσύνη και η τεχνολογία μηχανικής μάθησης.
Είναι αυτό μια τεχνοεπιστημονική εξέλιξη για την οποία πρέπει να πανηγυρίσουμε; Πολλοί λένε ναι. Και εξηγούν: το ανθρώπινο μυαλό, στις καλύτερες των περιπτώσεων, μπορεί να συνυπολογίσει έως 7 (: επτά) παραμέτρους για οποιοδήποτε θέμα. Αντίθετα οι μηχανές, οι νευρωνικοί τους αλγόριθμοι και οι τεράστιες βάσεις δεδομένων τους μπορούν να συνυπολογίσουν όλες τις παραμέτρους. Όσες κι αν είναι.
Πράγματι. Γι’ αυτό κι όταν κάνουν λάθη αυτές οι μηχανές / αλγόριθμοι κάνουν τερατώδη λάθη: φταίει ο πολυπαραγοντισμός της επεξεργασίας των άπειρων data. Και η αλήθεια είναι ότι οι «εφαρμογές ΑΙ» κάνουν λάθη συχνότερα απ’ όσο αναγνωρίζεται απ’ όσους τις πουλούν.
Εκείνοι που δεν έκαναν κανένα λάθος ήταν εκείνοι που ανέθεσαν σ’ αυτές τις μηχανές την δουλειά που ως πρόσφατα νομίζαμε πως είναι αρμοδιότητα των γιατρών: θέλουν να μειώσουν τα κόστη «φροντίδας υγείας» για τον δημόσιο προϋπολογισμό.
Θα συνταγογραφούν άραγε αυτοί οι «μηχανικοί γιατροί» φάρμακα άχρηστα ή και επικίνδυνα προς όφελος των φαρμακομαφιών; Ωωωω, ελάτε τώρα: οι αλγόριθμοι είναι «αντικειμενικοί». Και οι μηχανικοί που τους φτιάχνουν έχουν εργοδότες…