«Βιομετρία»

Όταν κάποιος / κάποια “κλειδώνει και ξεκλειδώνει” το κινητό του με το δάκτυλό του νοιώθει ασφάλεια… έτσι δεν είναι; Ότι αν το χάσει ή το κλέψουν δεν θα μπορούν να το ανοίξουν… Το ίδιο αν η ίδια δουλειά γίνεται με «αναγνώριση προσώπου» – μέσω κάμερας. Ή «αναγνώριση φωνής»… Είναι πιο εύκολο, πιο γρήγορο και πιο παιχνιδιάρικο – σε σχέση, ας πούμε, με το να πρέπει να πληκτρολογήσει κανείς έναν κωδικό… Ταμάμ. Όλοι αυτοί οι χαρούμενοι πελάτες ξέρουν τι είναι η βιομετρία; Και που σημαδεύει; Τυπικά «βιομετρία» είναι οποιαδήποτε μέτρηση και οποιοσδήποτε υπολογισμός αφορά το ανθρώπινο σώμα. Κάποτε οι αστυνομικές ταυτότητες …

Τεχνικές λεπτομέρειες…

Θυμάστε την “συζήτηση” που γινόταν την περασμένη άνοιξη / καλοκαίρι για τις τεχνικές ψηφιακής ιχνηλάτησης; Όπου (υποτίθεται) τα κινητά θα επικοινωνούσαν μεταξύ τους “ενημερώνοντας” τους χρήστες τους ότι βρέθηκαν σε “απόσταση μόλυνσης” από κάποιον / α «positive»; Και που όλα αυτά θα γίνονταν «ανώνυμα» και με «σεβασμό στην ιδιωτικότητα»; Πριν μερικές μέρες ένα ερευνητικό κέντρο του αμερικανικού στρατού (της αεροπορίας του συγκεκριμένα) υπέγραψε συμβόλαιο δοκιμών για το software που έχει «αναπτύξει» μια τεχνολογική εταιρεία, ονόματι SignalFrame, με έδρα την Ουάσιγκτον. Τι κάνει αυτό το λογισμικό; Λειτουργεί (αν μπορούμε να κάνουμε τον παραλληλισμό) σαν εξαιρετικά μεταδοτικός ιός! Μόλις «κατακτήσει» ένα smartphone, …

Κατά λάθος (εντελώς…)

Η κυβέρνηση της αυστραλίας, θέλοντας να προστατέψει την υγεία των υπηκόων της (τι άλλο να θέλει μια κυβέρνηση σήμερα;) τους πρότεινε να “κατεβάσουν” στα κινητά τους, τον περασμένο Απρίλη, μια εφαρμογή “ιχνηλάτησης επαφών”… Για να τους προστατέψει απ’ το κακό συναπάντημα με τον … ξέρετε ποιον! Επειδή οι χρήστες (της εφαρμογής) έπρεπε να συμπληρώσουν προσωπικά τους στοιχεία (όνομα, ηλικία, νούμερο τηλεφώνου, ταχυδρομικό κώδικα) προκειμένου να ενεργοποιηθεί η “σωτήρια” εφαρμογή, η καλή και ανθρωπιστική κυβέρνηση ορκίστηκε ότι αυτά τα στοιχεία τους θα πέφτουν στα χέρια των κρατικών και των περιφερειακών υγιειονομικών αρχών, αποκλειστικά, και μόνο σε περίπτωση positive περιπτώσεων. Χάρη στην …

αλγόριθμοι πρόγνωσης

Η καναδική εταιρεία bluedot, ιδρύθηκε το 2013, και προσφέρει υπηρεσίες χαρτογράφησης μεταδοτικών ασθενειών. Σύμφωνα με τον ιδρυτή Kamran Khan, η πανδημία του sars την περίοδο 2002-04, ήταν η αιτία για να ξεκινήσει την εν λόγω επιχείρηση. Η συγκεκριμένη πλατφόρμα, συλλέγει πληροφορίες από δεκάδες πηγές, όπως ειδησεογραφικά site, στοιχεία ασθενειών σε ζώα και φυτά, κρατικές και περιφερειακές ανακοινώσεις, δρομολόγια αεροπλάνων, σε παγκόσμιο επίπεδο και σε διάφορες γλώσσες (οι πληροφορίες από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι στο μενού, καθώς τα θεωρούν ανακριβή). Οι “έξυπνοι” αλγόριθμοι, στην συνέχεια, επεξεργάζονται όλα αυτά τα (big) data, για να χαρτογραφήσουν τις “ροές” μόλυνσης, να ανιχνεύσουν …

Ω τι κόσμος!

Σε καμμία περίπτωση δεν θα πρoτείναμε σε κανέναν … netflix! Ή οτιδήποτε παρόμοιο. (Κανά βιβλίο ναι…) Αλλά με αφορμή το ντοκυμαντέρ «the social dilemma», όπου διάφορα «μετανοιωμένα» στελέχη / εφευρέτες εφαρμογών και τεχνολογιών που έχουν αποδειχθεί τεράστιες εμπορικές επιτυχίες και πολιτιστικοί / διανοητικοί / ηθικοί τυφώνες (σχετικά με τα antisocial media) γίνονται κατήγοροι των ίδιων τους των έργων, σκεφτείτε αυτό: θα εμπιστευόσασταν ποτέ έναν φετιχιστή (της τεχνολογίας, της θρησκείας, του εμπορεύματος) ακόμα κι αν με κάθε ειλικρίνεια ήθελε να σας απελευθερώσει από έναν φετιχισμό;