(κυβερνο)πόλεμος

Το όχημα της εικόνας θα μπορούσε να είναι ένα μικρό τανκ. Και πράγματι τέτοιο είναι. Με μια διαφορά. Είναι ρομποτικό και εντελώς αυτόματο. “Εντελώς αυτόματο” σημαίνει ότι καθοδηγείται από ένα λογισμικό “τεχνητής νοημοσύνης”, έτσι ώστε να αποφασίζει “μόνο του” ποιος είναι “εχθρός” και ποιος “φίλος”… άρα να σκοτώνει άμεσα και αποτελεσματικά…

Η πειραματική κατασκευή του (όπως και άλλων παρόμοιων τεχνικών) έχει προκαλέσει ένα κάποιο κύμα “κριτικής” μεταξύ διάφορων ειδικών της τεχνητής νοημοσύνης. Ποιο είναι το πρόβλημά τους; Η “ηθική” – η “ηθική του πολέμου”, η “ηθική της δολοφονίας”… Σύμφωνα με την σχετική “ανησυχία”, ακόμα και στα drones υπάρχει κάποιος άνθρωπος χειριστής (σε τεράστια απόσταση, στο ασφαλές περιβάλλον κάποιου γραφείου…) που παίρνει την τελική απόφαση (του φόνου). Είναι ηθικά σωστό λένε οι αμφισβητίες αυτή η τελική απόφαση να είναι δυνατότητα της μηχανής;

Λεπτεπίλεπτες ανησυχίες ανθρώπων που θεωρούν ότι έχουν τον έλεγχο των αποφάσεών τους! Αν ρωτήσει κανείς τους αφγανούς και τους πακιστανούς (ή τους παλαιστίνιους) θα πουν ότι η πολεμική χρήση των drones είναι εντελώς ανήθικη, αφού ο χειριστής τους δεν κινδυνεύει ούτε στο ελάχιστο.

Αν, πάλι, ρωτήσει τις κοινότητες των προλετάριων μαύρων στις αμερικανικές πόλεις, θα πουν ότι οι μπάτσοι τους σκοτώνουν ήδη “μηχανικά”: οι φονικές αποφάσεις τους δεν εμποδίζονται πλέον από καμία καμία ηθική αναστολή, αφού μάλιστα αθωώνονται ο ένας μετά τον άλλο.

Ποια, άραγε, είναι η διαφορά ανάμεσα στο να σε σκοτώσει ένα ρομπότ ή στο να σε σκοτώσει ένα δίποδος ρομποτοποιημένος και χαπακωμένος πεζοναύτης;

bytes & genes | cyborg #03 – 06/2015