Θα έπρεπε να είναι αναμενόμενο, έτσι δεν είναι; Σε συνθήκες κρίσης / αναδιάρθρωσης, σε συνθήκες ριζικών μετασχηματισμών, σε συνθήκες όπου το “σταθερό” γίνεται ρευστό και ασταθές και όπου η αναίδεια και η αυθαιρεσία λογαριάζονται για καινοτομία, πολλοί προφήτες ανθούν, και πολλές εσχατολογίες θα απαγγελθούν. Ή το ανάποδο: οι εσχατο This is the footnote text explaining the title.λογίες γεννούν (με την έννοια ότι δημιουργούν περιθώρια και, ίσως, “κοινωνική ανάγκη”) προφήτες με σωτηριολογικές ιδέες και διακηρύξεις. Όπως εύστοχα έγραψε ο George Caffetzis1:
…. Η Αποκάλυψη δεν είναι ατύχημα. Κάθε φορά που το τρέχον μοντέλο εκμετάλλευσης γίνεται μη αποδοτικό, το κεφάλαιο δημιουργεί νύξεις θνητότητας, ως [να πρόκειται για] το τέλος-του-κόσμου. Κάθε περίοδος καπιταλιστικής ανάπτυξης έχει την Αποκάλυψή της…. Μιλάω για εκείνες τις λειτουργικές “Αποκαλύψεις” που σημαδεύουν κάθε σημαντική αλλαγή στην καπιταλιστική ανάπτυξη και σκέψη…
Θα έπρεπε επίσης να είναι αναμενόμενο ότι εν έτει 2026, σε μια “φυγοκεντρική” ιστορική συγκυρία, η τελευταία λέξη της τεχνολογίας, οι νευρωνικοί αλγόριθμοι2, στη δυτική εκδοχή τους (γιατί υπάρχει και μια αισθητά διαφορετική ανατολική…), θα ήταν η σημαία της “Αποκάλυψης”: της μεταγλωτισμένης απειλής του πληροφορικού θανάτου της δυτικής καπιταλιστικής συσσώρευσης· αλλά και της εξόδου απ’ αυτήν την απειλή. Της “σωτηρίας” της.
Τον Φλεβάρη του 2025 οι Alex Karp και Nicholas Zamiska, ο πρώτος συνιδρυτής και ceo και ο δεύτερος επικεφαλής του τμήματος δημοσίων σχέσεων και νομικός σύμβουλος της διαβόητης αμερικανικής εταιρείας επιτήρησης (“επεξεργασίας δεδομένων”) Palantir εμφανίστηκαν ως συγγραφείς ενός μανιφέστου με τίτλο: Η Τεχνολογική Δημοκρατία: Ισχυρή Δύναμη, Ήπια Πίστη, και το Μέλλον της Δύσης. (The Technological Republic: Hard Power, Soft Belief, and the Future of the West). Σε όσους / όσες αρέσουν οι (καθόλου!) συμπτώσεις ας θυμίσουμε ότι τον Φλεβάρη του 2025 ανέλαβαν τα καθήκοντά τους ως πρόεδρος των ηπα ο Donald Trump και ως αντιπρόεδρος ο JD Vance· και ότι ο συνιδρυτής και βασικός μέτοχος της Palantir Peter Thiel, ο οποίος δημόσια δηλώνει ξανά και ξανά ότι έχει αναλάβει την αντιμετώπιση του … “αντίχριστου”,3 είναι βασικός επενδυτής στην πολιτική καριέρα του τωρινού αντιπρόεδρου των ηπα.
Το βιβλίο επαινέθηκε από εκείνους που πληρώθηκαν γι’ αυτό. Η wall street journal το χαιρέτισε ως “μια παθιασμένη έκκληση που στοχεύει την τεχνολογική βιομηχανία [Silicon Valley…] επειδή εγκατέλειψε την ιστορία της που ήταν να βοηθά την αμερική και τους συμμάχους της” ενώ το wired το χαρακτήρισε ως “μια ευανάγνωστη πολεμική που επιπλήττει τη Silicon Valley για ανεπαρκή πατριωτισμό”.
Παρά τις φιλόδοξες προθέσεις του το πόνημα των στελεχών της Palantir δεν προκάλεσε ευρύτερο ενδιαφέρον. Πρώτον επειδή οι υποτελείς διαβάζουν όλο και λιγότερο (έως καθόλου). Και δεύτερον επειδή το ζήτημα του “αμερικανικού πατριωτισμού” διακυβευόταν την άνοιξη του 2025 στην κεντρική πολιτική σκηνή, απ’ τον νεοεκλεγμένο πρόεδρο, και όχι στα ράφια των βιβλιοπωλείων ή μεταξύ των προγραμματιστών. Παρ’ όλα αυτά δεν θα έπρεπε να υποτιμηθεί το γεγονός ότι η “εσωτερική” κριτική στον …. “κοσμοπολιτισμό” και στην “έλλειψη πατριωτισμού” μιας μερίδας των επιχειρηματιών της silicon valley προερχόταν ακριβώς από εκείνη την άλλη μερίδα του ίδιου γκρουπ τεχνοκρατών που είχε υποστηρίξει τον Trump. Με άλλα λόγια ένα τμήμα των επιχειρήσεων της silicon valley εμφανιζόταν να μπαίνει πίσω και κάτω απ’ την σημαία· που σημαίνει πίσω απ’ τον αμερικανικό στρατό. Κι όχι τόσο για οικονομικούς λόγους, για “να πάρουν δουλειές” δηλαδή απ’ το αμερικανικό πεντάγωνο (αυτό γινόταν έτσι κι αλλιώς) όσο απ’ τον φόβο τους για την πολύ γρήγορη τεχνολογική εξέλιξη των ανταγωνιστών τους, κυρίως απ’ την κίνα.
Στις 18 Απρίλη του 2026 οι τεχνοπατριώτες “συγγραφείς” της Palantir αποφάσισαν ότι θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν πιο mainstream μέσα για να δώσουν το “στίγμα” τους. Τιτίβισαν στο X την “συμπύκνωση” του βιβλίου τους, ξεκινώντας με την φράση Επειδή πολλοί μας ρωτάτε, η Τεχνολογική Δημοκρατία σε περίληψη. (Αμφιβάλλουμε αν τους “ρωτούν πολλοί”! Αλλά τι να πουν; Επειδή δεν μας πήρατε χαμπάρι;). Αυτή η ενέσιμη μορφή “τεχνολογικής δημοκρατίας” κυκλοφόρησε πανεύκολα· και προκάλεσε μεγάλο θόρυβο!!!