Ο γιγαντισμός είναι τόσο βαθιά στην αμερικανική κουλτούρα ώστε στην παρακμή της η μόνη «έξοδος» που αναγνωρίζει είναι ακόμα περισσότερο απ’ το ίδιο.
Η SpaceX, κοινοπραξία του Musk με τον αμερικανικό στρατό, έχει στείλει ως τώρα στο κοντινό διάστημα πάνω από 10.000 δορυφόρους του συστήματος Starlink. Πρόσφατα ο Musk ανακοίνωσε ότι σκοπεύει τα επόμενα χρόνια να εκτοξεύσει ούτε λίγο ούτε πολύ 1.000.000 (!!!) Με δεδομένο ότι το ανθρώπινο μάτι μπορεί να διακρίνει, σ’ έναν σκοτεινό χωρίς φεγγάρι νυχτερινό ουρανό, λιγότερα από 4.500 «φωτεινά σημάσια» (άστρα) συνολικά, αν το σχέδιο του «μπουκώματος» με αμερικανικούς δορυφόρους προχωρήσει, θα καταλήξει σ’ έναν μεταλλικό ουρανό.
Αυτοί οι δορυφόροι έχουν «ημερομηνία λήξης». Τακτικά παλιώνουν, βγαίνουν στη σύνταξη, «πέφτουν» και συνήθως καίγονται στην ατμόσφαιρα. Πότε πότε περισσεύει κάποιο κομμάτι, που φτάνει στην επιφάνεια∙ στατιστικά στη θάλασσα, αλλά … δεν διαλέγουν. Με 1.000.000 τέτοιες μπάλες πάνω απ’ τα κεφάλια μας ποιος ξέρει πόσες θα καταλήξουν «εμφυτεύματα»;
Τι τους θέλει τόσους δορυφόρους ο αμερικανικός στρατός; Ο Musk λέει ότι θα τους απλώσει σε διάφορες τροχιές σε διαφορετικά «ύψη» / στρώματα, και ένας αριθμός τους (μεγάλος…) θα είναι data centers: εκτός ατμόσφαιρας, στο διάστημα, «κάνει κρύο», οπότε θα είναι πιο εύκολη η ψύξη τους….
Αυτό ίσως δίνει νέες προοπτικές στο είδος μας. Γιατί αν συμβεί να φάει κάποιος στο κεφάλι του τα υπολείμματα ενός «ουράνιου data center» έχει πιθανότητες, αν επιζήσει, να γίνει σοφότερος… Με τέτοιο περιεχόμενο ουρανοκατέβατο και κατακέφαλα.